يك - وقتى نيرويى عارضه‌اى را در منطقه حسّاس تشخيص داد ، بايد در جهت تصرّف آن اقدام نمايد و تأخير روا نيست . دو - فرمانده بايد توجه داشته باشد كه فقط او نيست كه عوارض حسّاس را درست تشخيص مىدهد بلكه دشمن نيز داراى چنين تشخيصى است . در جنگ صفّين مىبينيم كه هر دو سپاه ، شريعه را منطقه حسّاس تشخيص داده بودند . انتخاب عوارض حساس در انتخاب عوارض حساس بايد به موارد زير دقيقاً توجّه نمود : يك - مأموريت و نوع عمليات ، عوارض حسّاس در اجراى مأموريت مؤثّر است و نوع عمليات ( آفندى ، پدافندى ) بايد مدّ نظر قرار گيرد . دو - مناطق مجاور ، از قبيل ارتفاعات ، ساختمان‌ها ، نوع زمين ، مردم منطقه . . . . سه - ردهء فرماندهى تعيين عوارض در رده‌هاى مختلف فرق مىكند . مثلًا تصرّف يك شهر مهمّ ممكن است براى يگانى داراى مزيّت و عارضهء حسّاس به‌شمار آيد اما براى يگان ديگر مانع شود . چهار - نوع يگان ساختار و سازمان يگان خودى بايد در نظر گرفته شود ؛ مثلًا يك منطقهء صاف براى فرود نيروهاى يگان هوابرد عارضه‌اى حسّاس است ولى براى يگان رزمى هيچ امتيازى ندارد ، بلكه مانع است . پنج - موانع : گرچه موانع ، كمتر جزو عارضهء حسّاس به‌شمار مىآيند ، امّا توجّه به آنها لازم است . مثلًا اگر يك رودخانه ، تنها راه مواصلاتى در منطقه باشد ، به‌عنوان يك عارضهء حسّاس در نظر گرفته مىشود . شش - معابر وصولى كه توضيح آن خواهد آمد .